Es dia que em vaig casar
no vaig mirar si era pobra,
perque amb diners no se troba
voluntat, si no n’hi ha.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Casament. Noces. Dot
Artà
1666
III
En es carrer de Son Ros,
com hi som, no en puc sortir,
perquè hi tenc unes amors
fortes que no tenen fi.
No hi va haver cap de vivent
ni planta que no patís.
Déu mos va donar un avís,
mil vuit-cents coranta-sis,
d’unes neus amb tan mal vent.
A Son Fangos, que són molts,
feis-los fer bona pesada:
es cap i sa renyonada
i la mitat d’es potons.