Quina lluna fa tan clara,
garrideta, i vós sopau!
Jo, p’es forat de sa clau,
'ximateix vos veig sa cara.
Fent es lloro, fent es lloro,
bon rollet li vaig donar:
només la vaig festejar
en temps de figues de moro.
En es carrer de Son Ros,
com hi som, no en puc sortir,
perquè hi tenc unes amors
fortes que no tenen fi.