Carrer Nou, amb tantes roques,
com hi som, no en puc sortir;
però hi ha unes al•lotes
guapes que no tenen fi.
Jo vaig tossir i vaig siular,
vaig treure aigo i vaig beure,
emperò no vaig lograr,
al•lota, porer-te veure.
Margalida, bona amor,
m’han dit que jeus arrendida;
jo et duc una medecina
d’es potecari millor.