Una rosa a cada galta
i un clavell en cada mà.
Quan ella surt a ballar,
senyal que no està malalta.
Estimat, absent de vós,
ningú del món me consola.
Me’n pren com la rossinyola,
que, com se veu tota sola,
canta fort i piatós.
El rei d’Espanya ha sabut
que vós éreu tan garrida,
i és vengut a prendre mida
per tancar-vos dins un vidre,
al•lota, i no ho he volgut.