Mu mare, corrents veniu,
que tota em som retgirada:
En Julià m’encalçava
i em volia prendre es niu.
Ja poreu pegar, mu mare,
que no m’espanta es bastó!
Un jove de tant d’honor,
perquè és pobre, ¿no us agrada?
Ara vos torn dir, mu mare,
que no mud s’intenció.
Homo, casa’t i veuràs
què cosa són cama-rotges.
Un homo qui fa rellotges
necessita un bon compàs.