Ric rac roc,
barres de foc,
corones d’espines.
¿Què ve que d’aquí a cent anys
no ho endevines?
Un molí de foc.
Vós passau i no em mirau,
i jo tan enamorada!
Quina pena tan sobrada,
estimat, és sa que em dau!
Jo et vaig enviar virtuts
i no les volgueres rebre:
tot lo món ha hagut de sebre
que mos hem desavenguts.