En acabar de segar
s’escarada de Son Móra
hi haurà figa aubacora
amb uns crivells com sa mà.
Adiós, figueralet,
noltros ja prenim la colla.
Adiós, cuiera i olla,
cobertora i platet.
Si m’hagués enamorada
d’un jove lladre o traïdor,
vós ja en tendríeu raó
de dar-me queixes, mu mare;
però jo vos dic des d’ara
que a mi no em fa por es bastó.
Ell és un jove d’honor;
perquè és pobre no us agrada.
Jo m’oblic a servir-lo,
tant quant viuré, de criada.