Saps què has de dir a ta mare?
Que no torn xerrar de mi;
de lo que ha xerrat fins ara,
se’n ’ribarà a penedir.
Si tu no dormisses tant,
jo te’n cantaria una.
Desperta’t, cara de lluna,
que ara passa es teu galant.
És verd i no és juevert;
és groc i no és aubercoc;
és vermei i no és coral.
No ho endevinaràs d’aquí a Nadal.
La figa de moro