Jo cada dia dejun,
però no dejun de pa:
jo dejun de festejar,
perque tenc s’al·lota lluny.
A Santanyí és de veure
anar entorn an es malalts:
en donar es servicials
les donen amb una teula.
Com és jove, ella presum:
ningú fadrí li agrada.
Com ve que veia és tornada
i d’es fadrins refuada,
que de viudo n’hi anàs un!