Un ca, qui no té cabeis,
o té picor o té ronya.
Si vós teníeu vergonya,
no diríeu lo que deis.
Tavernera, feis-me un pler,
d’afavorir-me sa mida:
posau suc o llevau vidre,
que se fon sa meva vida
com bec i no el me dau ple.
Polida amor vertadera,
ai!, jo de deixar-vos planc.
Sortiu, i veureu sa sang
que derram per sa carrera.