No hi ha vila com Ciutat
ni parròquia com la Seu,
ni capellà com el bisbe,
ni barca com es correu.
Encara que festeig prop,
tenc s’amor posada lluny.
A dins mon cor tenc un foc
que crema i no fa fum.
¿Te pensaves tornar-hí,
blanca com a flor de lliri?
Debades passes martiri:
qui no hi neix, no hi pot morir.