Un bover darrera es bous
sempre passa parenostros,
i en esser a ca’n Deu-sous:
per aquí se’n van es nostros.
-He sentit “número dos”;
fatal sort això és estat!
-No ploreu, clavell daurat,
que així ho vol Déu poderós.
-Bon dia, l’amo En Ferrà,
jo cerc un partit per vós.
¿Llana cercau? Ell no hem tos.
¿Que no veis quin temps fa?