Si jo sabia sonar
sa guiterra així com vós,
posaria mes amors
damunt es call de sa mà.
Jo vaig alegre de cara
i molt trista d’esperit.
Tant de dia com de nit
no li puc donar passada.
Mai en el món m’he explicada
més que amb una mitjanada
que hi ha en es capçal d’es llit.
I, si tot lo que li he dit
hi hagués de quedar escrit,
te n’hauries penedit,
de sa pena que m’has dada!
Jo sé cantar i sonar
i també llaurar de bous.
L’amo, ¿em poríeu donar,
cada mes, coranta sous?