Es blat és curt de canons
i tal qual ho és s’anyada:
un homo amb una falcada
aplega una quarterada
i, si ve bé, cinc quartons.
Dau beure i de mi fiau,
que jo som lo pagador.
Me’n pren com lo passador
qui tots los du a piló,
i a’s darrer cop ell hi cau.
Dins lo meu enteniment
un estel hi ballaria.
¿Heu acabat, vida mia,
de donar-me’n entenent?