De L’Havana som vengut
amb un barco català.
Germans meus, hi vaig deixar
sa vista i sa salut.
Un marineret és vengut
carregat de peix menut.
N’hi ha un, n’hi ha dos,
n’hi ha tres, n’hi ha quatre,
n’hi ha cinc, n’hi ha sis,
n’hi ha set, n’hi ha vuit,
n’hi ha nou, n’hi ha deu.
La reguina de la Seu
que en fa vuit o nou o deu.
A’s Carrer de ses Miseris
mai més m’hi veureu tornar
perque em varen fer passar
la corona amb sos misteris.