Aquesta que és tan petita,
i que balla d’assentat!
Com és bona veritat:
s’espina, com neix, ja pica.
Em pens que tornaré loca
de tanta d’amor com duc!
Jo tenc es cap que no puc
dur-lo així com pertoca.
Una al•lota com ets tu,
que sa seva llengo fibla,
casi casi no és possible
que no la festeig ningú.