Carta, com arribaràs
an es puig de Sa Bastida,
corre, que la meva vida
per l’amor se troba al pas;
que, si de tu no fa cas,
prompte jo perdré la vida.
Fent es lloro, fent es lloro,
’ximateix hi som anat.
Don Toni Coll qui és pujat
posaren en es llevat,
perque tovàs aviat,
coixins de fuies de moro.
No hi ha animal més traidor
que una dona o una mula:
en deixar-n’hi passar una,
un homo no n’és senyor.