¿Saps quina una me’n seguí,
no hi ha molt: anit passada?
Amb sa clenxa ben posada,
s’estimat no va venir.
Oh Bellveure, que ets de lluny!
Si jo et poria acostar,
seria com qui posar
un poc d’oli en es llum.
Quan jo pens en lo ropit,
es seu viure me conforta:
que un animal tan petit,
per viure, passa Mallorca.