Si m’hagués enamorada
d’un jove lladre o traïdor,
vós ja en tendríeu raó
de dar-me queixes, mu mare;
però jo vos dic des d’ara
que a mi no em fa por es bastó.
Ell és un jove d’honor;
perquè és pobre no us agrada.
Jo m’oblic a servir-lo,
tant quant viuré, de criada.
Un coní grata i grata
i fa sa feina per ell;
desditxat de bergantell
que en festeja tres o quatre!
Com veig que tancau sa porta
i vos n’anau, ramell d’or,
tan trist roman lo meu cor
com si mu mare fos morta.