-Escoltau-me, mestre Pau,
vós qui sou un homo entès:
quan vos donen un no-res,
per quin caire l’agafau?
-No-res no té per on prendre
ni cap per on agafar;
no-res no se pot donar
ni se pot comprar ni vendre.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Endevinalles
Llucmajor
78
II
¿Vols que et mostr de festejar?
Jo judic que n’aprendràs.
A dins ca seva entraràs
i es bon vespre els has de dar.
-Bon vespre. -¿Que ja te’n véns?
-¿Què hi ha de nou per aquí?
-No res he sentit a dir.
Jo crec que tot és d’un temps.-
Sa mare li dóna uiada:
-Tu et cansaràs d’estar dret;
jas, vet aquí un banquet;
seu, si no ets de passada.
Tot lo dia sent cridar:
“Mu mare, mu mare meva!”
Jo no puc cridar sa meva
perque no me respondrà,
i, si em respon, no serà
aquella tan vertadera
que en el món me va posar.
Fadrina qui no té mare,
no us admireu si no riu,
perque dins lo seu cor diu:
-Que som de desgraciada!