An el qui darrere ralla,
resposta no puc tornar,
i desig veure’l cremar
com sa sofre de Madrà,
que s’aigo sols no l’apaga.
De "pimpollos" com ets tu,
en tenc un carrer sembrat:
no n’hi ha cap d’amagat, i tu menos que ningú.
Si no mos donau panada,
ja mos donareu flaó
tan fondo com un oró
o com sa sínia d’es frares.