A mi me’n pren, bona amor,
com l’abre que està a bon lloc,
que; encara que el reguin poc,
no desmaia la verdor.
Es sebre no ocupa lloc
i es poc sebre embarassa;
tant se perd es qui sap massa
com es qui sap massa poc.
Adiós, flor de codony!
Adiós, flor d’assussena!
He vengut en aquest món
aposta per passar pena.