Viudeta desgraciada,
vos heu tornada casar.
’Xau fer, que no mancarà
qui us faci morir assotada!
Com se ve es cap de s’any a es mes
i es temps se rescabala,
si a cas no teniu doblers,
enginyau-vos, majorala.
-Catalina, amor primera,
¿a on t’he d’anar a cercar?
-En es bosc d’es Cosconar,
davall una carritxera.