¿Saps què has de dir a ta mare?
Que s’empatx del seu redol,
que, si per nora no em vol,
jo encara no hi som anada:
que n’estic ben afrontada
que un fii seu m’haja mirada
tant per s’ombra com p’es sol.
Jo ja sec ajonoiada
perque, de dreta, no puc.
Oh, Mare de Déu de Lluc,
Jesús, que estic de cansada!
Si vostra mare no em vol,
ja no hi correran empenyos,
perque jo, de millors duenyos,
sols me n’he posat dol.