Amb sa fauç m’he fet un tai,
da’m un bocí de gonella.
Bé va fer no segar ella;
jo no n’haguera après mai!
Jo tenia un llamp de dona
que feia un llamp de cuinat:
hi posava un llamp de pebre,
no hi havia qui ho menjàs!
Tant si fa fosca com lluna,
estimada, no tenc por;
jo estim més lo vostro cor
que no un sac de dobles d’or
compostes d’en una en una.