Margalida, ¿que has mudat?
Jo encara som aquell que era,
que et tenc amor vertadera
de l’hora ençà que som nat.
Sa teva amor és sa d’es bou,
que, allà on la criden, va;
sa meva, allà on està,
posa rels i no se’n mou.
Mai sé que m’haja enyorada
en tenir s’estimat prop.
Ara m’enyor, perquè em trob
de mon amor departada.