En veure puig o cabana
o pellissa de pastor,
ja pens en sa meva amor
que habita dins Son Siurana
Jo me’n vaig per sa muntanya
del senyor Jaume Oliver,
i en trobar qualque bover
ja me treu dos pams de banya.
A sa garriga n’hi ha,
d’herba que es diu sua-sana.
Homo que no arriba a cana,
al•lota, deixa’l anar!