Un temps, quan jo festejava
aquella flor sense olor,
no hi anava per amor,
sinó que d’ella em burlava;
i sa mare se pensava
que jo aguantava es timó,
i a jo, per fer de patró,
sa barca no m’agradava.
Tres cuiretes d’aigo-ros,
pim-pom flors.
A Ca’s Canà, lo meu bé,
si me perd, no m’hi cerqueu,
perque vaig fer una creu
que mai més hi tornaré.