Sa guerrera tenc senyora.
Mal os tenc a roegar,
perque ella se pot posar
floc, volants i parfalà,
i un fadrí se n’enamora.
Per tu no planc, Margalida,
de cantar una cançó.
De Cristo nostro Senyor
tu seràs d’ell l’escollida.
Vostra cara és un mirai,
Dona Maria Jusepa.
Correu la Xeca i la Meca
i no vos casareu mai.