Quan En Jaume Ros tenia
bona gala per cantar,
se porien passejar
per sa muntanya i es pla:
que, com ell, no n’hi havia.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Cantadors
Selva
215
II
Com som a ca s’amitger,
dic: Senyor, s’amor, que em costa!
De Fornalutx vénc a posta
i no sé si la veuré.
A sa plaia de Tuent
ja no m’hi veureu tornar
perque allà m’hi varen dar
polvos d’enamorament.
Jo tenc i no sé què tenc;
me manca i no sé què em manca:
me manca una cosa i altra;
me manca lo que no tenc.