Jo tenia un moixet magre
que se moria de fred.
Da-li cebes, Mateuet,
que a mi, qui la’m fa la’m paga.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Moixos
Maria de la Salut
81
II
En Toni amb sos calçons nous
no toca de peus en terra;
Na Margalida Serra
li costen vint-i-nou sous.
Si tu em dónes vauma-rosa,
jo et donaré tarongí;
tres anys ha que véns aquí,
i n’hi ha quatre que fas nosa.
Son pare va an es senyor:
-Per enguany, no el pagaré.-
Sa mare va a s’argenter;
du es cordoncillo millor.