Digau, hermosa sirena,
digau si em voleu bé o no.
De davant l’altar major
n’hi ha que tornen arrere.
Si dius que a Andratx has d’anar,
ja em duràs una granera
petita, per sa pastera,
per quan seré molinera
per sa farina agranar.
De mal de queixal estava,
un vespre, per a morir.
Qui n’ha tengut, ja pot dir
jo si amb raó gemegava.