Vós me deis que per venir,
amor, no ho trobau possible.
Un colom ve del Morisme,
que és tan enfora d’aquí!
D’aigo d’aqueixa cantina,
jo en beuria sense set.
¿Vols-me’n dar un poalet
amb ses teves mans, Tonina?
Vós passau i no em mirau,
i jo tan enamorada!
Quina pena tan sobrada,
estimat, és sa que em dau!