Segar a sa Torre, germans,
és com qui anar en galera:
jo n’he trescada més terra
que un caçador amb dos-cents cans.
Es gerret, senyora,
teniu-lo tancat
amb set tancadures
i un forreiat.
Hòstia consagrada,
en bones mans t’has posada,
tota feta de carn i sang;
la meva ànima vos coman,
que en el cel sia portada.
Oh càliç, tan divinal,
sang preciosa de Cristo,
no permeteu que jo visca
ni muira en pecat mortal.