Santa Mònica sagrada,
mare de Sant Agustí,
emparau sa meva ànima,
que ara me’n vaig a dormir.
Quin solei tan emplomat
cau damunt s’esquena meva!
Bartomeu, damunt sa teva,
Déu, ¿que se n'és descuidat?
Es sereno ha mort un moix
i l'ha duit an el Socós,
ha comprat un cèntim d'oli
i un panet de dos:
per dinar, per sopar,
per sa nina no n'hi ha!