En Francia nació un niño, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
En Francia nació un niño, de padre natural,
de re mi, do re fa, de padre natural.
Por no tener padrino, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
Por no tener padrino, quedó sin bautizar,
do, re, mi, do, re, fa, quedó sin bautizar.
¿Qué nombre le pondremos? ¿qué nombre le pondrán?
Mambrú será su nombre, Mambrú se llamará.
Mambrú, a los quince años, a la guerra se irá.
Mambrú se fue a la guerra , no sé cuando vendrá,
si volverá por Pascua o por la Trinidad.
La Trinidad se pasa, Mambrú no viene ya.
Subamos a la torre a ver quién lo verá.
Por allí viene un barco, noticias traerá.
Las noticias que trae dan ganas de llorar:
Mambrú ha muerto en la guerra, lo llevan a enterrar.
Lo llevan oficiales, lo llevan a enterrar.
La caja era de oro, la tapa de cristal.
Encima de la tapa, una espada va.
Encima de la espada, una corona va,
y encima la corona un ramillete va.
Allá sobre la tumba dos pajaritos van
cantando el pío, pío, cantando el pío, pa;
do, re, mi, do. re, fa, cantando el pío pa.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Temes diversos
Pollença
Assonant
263
IV
Si jo en es portal sortia
i ma vista descobria
que venguésseu aviat,
oh mirai meu estimat,
que t’enyor i t’he enyorat
aquest temps que has estat
’partat de ma companyia!
No s’és post es sol cap dia
que en tu no haja pensat,
que non t’haja comanat
a Cristo sagramentat,
també a la Verge Maria.
Dins la sepultura oberta
un àngel hi hem trobat;
mos ha dit per cosa certa
que Déu ha ressuscitat
amb molt de goig i alegria;
hem vist la Verge Maria
que anava an el seu costat.
Cada dia los meus uis
estan girats cap a mar
i en veure vaixell passar,
dins poc temps ja están remuis.