Com me festejava, deia:
-Si jo t’arrib a alcançar,
no te deixaré tocar
de peus en terra-; i m’ho creia.
Som cego de nin petit,
de com mu mare em bolcava.
Considerau, estimada,
de pena si n’he passada,
de trebai si n’he patit!
Ditxosa possessió
on habitau, amoreta!
Com hi vaig, trob una pleta,
d’aigo fresca un regueró.