Es caragols, de matins,
pasturen per sa roada,
i en trobar penya xapada
se n’hi entren per endins.
Jo aquí call i mir i escolt
i romanc amb so cor negre.
Encara que no el conega,
tateix, comanau-lo’m molt.
L’amor, En Monjo sap com és.
S’anar de dones castiga.
Com curen una veixiga,
Una altra ja reverdeix.