Criada la vui, criada,
criada m’agrada a mi,
i si no l’alcanç criada,
primer moriré fadrí.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Casament. Noces. Dot
Felanitx
1252
III
Oh infant tan desgraciat
el que passa sense mare,
perque en ets uis de son pare
mai és gaire ben mirat.
Jesús, que poses de brins!
De tota herba fas manat!
¿Sabeu què tenc reparat?
A una estaca penjat,
un paneret foradat,
que hi corren es ratolins.
Es bé que jo et vui no és tant
com s’amor que t’he posada:
voldria veure’t cremada,
sa cenra tan escampada
com sa claredat d’un llamp!