Cara de cussa virada,
¿que no saps què em vares dir?
Que no em volies a mi,
que es meu llinatge té tara.
Es meus parents i mon pare
són morts i han fet bona fi.
No som com es teu padrí
que n’era un lladre tan fi
i lo varen escondir
i no saben per on para.
No em miris de coa d’ui;
jo t’ho deman per mercè;
no tens que enamorar-tè
de mi, que tateix no et vui.
Encara vós no éreu nada
i jo vos volia bé;
considerau, estimada,
d’aquí en envant què he de fer!