Jo tenc i no sé què tenc;
me manca i no sé què em manca:
me manca una cosa i altra;
me manca lo que no tenc.
Na Miquela Soberana
va dir an es seu confés:
-Vénc de terrossar formiguers
de sa rota de sa Plana.
L’amo de Son Josafà
enmig de sa plaça seia;
tothom qui passava deia:
-Bons coloms teniu, germà