A una dona casada,
si canta, no l’escolteu,
perque n’ha perdut sa veu:
an es seus infants l’han dada.
¿No em sabies enviar
una flor de fonoiassa?
La gent no em daria caça:
“Ramell per tu no n’hi ha”
Damunt un tronxo de col
hi vaig pintar es teu retrato:
va sortir amb so nas xato
i es morros de pasterol.