Ses pedres, que són tan dures,
vós les feis enamorar.
Què han de fer ses criatures
que amb vós poren conversar!
En sentir tro d’escopeta,
lo meu cor queda atordit.
¿Com converses tan petit,
Miquel, amb Na Figa-seca?
Jo som amic d’En Daiò
i puc ’nar per onsevuia.
I si el dimoni el se’n duia,
no diria: ’Xa fer això!