En veure puig o muntanya
o pellissa de pastor,
ja pens en sa meva amor
que habita dins sa muntanya.
En bon dematí, s’amor
ja m’ha donat capellada,
i jo no la hi he tornada.
Déu m’ha tenguda, Senyor!
No t’enamors de pastor
d’es pla ni de sa muntanya,
que es baf de sa terra el danya
i no en pot sentir s’olor.