Estimat meu, vine aquí
i et mostraré ses faldetes:
m’han costat denou pessetes
d’endiana de xalí.
En esser casats tots dos,
si s’homo estima sa dona,
-¿Que feis, mu mare? ¿Estau bona?
Me’n vaig! Tenc feines! Adiós!
A Pina no hi ha pinar,
tot són barrancs i encletxes:
jo no sé com los Sants Metges
hi volgueren habitar.