Jo festeig una al•loteta
que en es cap hi du argent viu,
i en arribar, sempre em diu :
“Estimat, jo som pobreta,
però tenc sa sang tan neta
com s’aigo que surt d’un riu”.
Un temps era ca mon pare
i ara n’és ca es meu germà,
i no m’hi puc aturar
perque me fa mala cara.
El qui de vós s’enamora,
trob que té bon pensament,
perque vós, enmig de cent,
seríeu coneixedora.