No se cansen los meus uis
de mirar aquesta pintura.
Dau-me’n una taiadura,
d’aquests guardapits que duis.
Un temps, en encontrar-mós,
en teníem per una hora,
i ara, que són d’enfora,
garrida, aquelles amors!
Val més un bocí de pa
sense companatge, eixut,
i menjar-lo amb quietud,
que quant d’interés hi ha.