Si no fos per noltros dues
que alegram un poc es tai,
ses altres no canten mai,
jo no sé quin punt se duen.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Collir oliva
Sóller
387
II
En entrar dins Barcelona
jo pregunt p’En Castanyer;
Déu ho sap, i jo també,
sa gran pena que me dóna.
Estrella de bisarria,
jo no en sé, d’anar pel món;
no sé es teus comptes quins són,
però sebre-los voldria.
Enmig de la mar hi ha
una pedra molt pintada:
cada mariner que hi va
hi pinta s’enamorada.