Molt de bé li he volgut;
jo no dic que no n’hi vuia;
Jo n’hi vull tant com quisvuia,
però molt se n’ha perdut.
Vostra mare es deu pensar
que, si amb mi us heu casada,
que no tendré, estimada,
remei, per donar-vos pa.
Jo m’oblig d’anar a captar
sols per no veure-us estar
en el món desconsolada.
Un homo se fa casar
pensant que farà L’Havana,
amb un vestit d’endiana,
d’endiana d’aubardà:
al•lot ve i al•lot va,
ara començam a entrar
a dins s’ermàs, Maciana!