Jo som una coïdora
que m’agrada sa solada.
Tenc lo meu cor qui s’enyora
perque estic enamorada.
D’aquest ramellet florit
que teniu en sa mà dreta,
una rosa, estimadeta;
que el món, per mi, ha finit.
A Inca cada dijous
hi van ets homos sabuts;
allà treuen comptes nous:
blat a vint-i-quatre sous,
dotze sous de tres amuds.